#RosesandThorns18

It was so much fun walking with these equally gorgeous individual.

FASHION

Photo taken by Joseph Panfilo Termulo and Grace Aratea

Advertisements

QB CLUSTER FASHION WALKOFF

Roses and black! Was the theme of the event. Yes, life in general is beautiful, colorful and definitely it has its distinct aroma that makes life worth living. However, along with it are thorns and dark paths that could challenge your own disposition and outlook. But just like the rose it still bares beautiful flowers despites its thorns in its stems. Just like the rose, we need to embrace the thorns as part of the beauty of life giving it a beautiful meaning as we pass through it. Without the thorns am sure life could be as boring and dull just like the color black.

In the event, I wore a mask representing the mask we wear in our dark moments. The mask we wear showing strength and agility in our weakest points. The mask we wear to hide all the pains we had as we go through the roughness of life.

The cloak is a representation of hope. The hope to continue fighting for the dreams we have. The hope that one day we will soar high like a mighty eagle. We move forward and we keep fighting despite the coldness of our seasoned life because we have that cloak as it serves its purpose in our life.

Our dream, aspiration and our reason for existence is beautiful engrave in the golden vest we wear. The biggest reason why we wear the mask and the cloak.

That is how I felt the meaning of my costume on the QB CLUSTER GENERAL ASSEMBLY AND THANKSGIVING PARTY.

With the ever beautiful Ms Queng Britos AVP for TJX and LOWES

I had fun representing our team, TEAM JUAN, in the fashion walkoff. It was such one fun day experiencing once again how it feels to be in the runway after my 2006 stints in various fashion shows in Benguet, La Union, Ilocos Norte and Pampangga.

I asked my friend Marvin and Charlene take a video of me while I do my walk to see if I can still put it off and surely it wasnt how I use to do it but the excitement, the fun and feel made me reminisce those moments from long time ago.

I was having so much fun and trembling at the same time that I forgot everything that I needed to do hahaha.

The Lady behind my costume.

The look and masterpiece I have to carry forward representing my team was of course designed and conceptualized by Miss Katrina Santos Fitzgerald. It was so much fun wearing the piece she had put together.

Also thanks to Charm Matienzo who shared her cloak and boots to complete my look without it, surely my look wasnt complete.

Thanks to the ever talented Ping Termulo, for the great pictures that I am surely excited to see. I am always excited to see the pictures you take am sure they are well taken which I will be sharing it as soon as it gets posted in FB hahaha.

Despite my self review of my own performance during the walkoff, I just hope I had given justice to my whole outfit.

Above all, to all closing shift, my teammates, THANK YOU for your forever unending and unparallel support to everything that I do. Thank you for this experience that I truly miss doing and to all my friends and batchmates THANK YOU so much!

MISS UNIVERSE 2018 – Top Picks

Here are my top ten! And so who will make it to the crown?

CATRIONA GRAY: MISS UNIVERSE PHILIPPINES

STHEFANY GUTIERREZ – MISS UNIVERSE VENEZUELA

ARAMIDE LOPEZ – MISS UNIVERSE NIGERIA

MARIA BELEN ALDERETE GAYOSO – MISS UNIVERSE PARAGUAY

ADRIANA PANIAGUA – MISS UNIVERSE NICARAGUA

MAYA REAIDY – MISS UNIVERSE LEBANON

YUUMI KATO – MISS UNIVERSE JAPAN

ENIKO KECSKES – MISS UNIVERSE HUNGARY

JOANNA BELLA – MISS UNIVERSE GREECE

EVA COLAS – MISS UNIVERSE FRANCE

HELENA HEUSER – MISS UNIVERSE DENMARK

AKISHA ALBERT – MISS UNIVERSE CURACAO

VALERIA MORALES – MISS UNIVERSE COLOMBIA

Who will perform the best! Who will take home the MISS UNIVERSE CROWN!

(PLEASE NOTE THAT PHOTOS ARE NOT MINE. They are taken from MISS UNIVERSE FB PAGE. NO PHOTO INFRINGEMENT IS INTENDED)

TOXI FLUSH

Masamang Epekto ng Malaking Tiyan

Ang pagkakaroon ng malaking tiyan ay nagdudulot ng maraming health risks. Kapag kumain ka ng sobrang dami at wala kang regular na ehersisyo, hindi matutunaw ang taba sa iyong katawan kaya nagkakaroon ang isang tao ng malaking tiyan.

Ang taba sa tiyan ay kadalasang makikita din sa mga laman loob. Ito ang tinatawag na visceral fat at ito ay nagdudulot ng mga seryosong panganib sa ating kalusugan. Ito ay maaaring magdulot ng:

1. Sakit sa puso

2. Type 2 diabetes

3. High blood rpessure

4. Mataas na cholesterol

5. Hirap sa paghinga

Ang mga taong may malaking tiyan ay may mas mataas din na risk ng premature death o maagang pagkamatay.

Para matulungang lumiit ang tiyan at maging healthy muli:

1) Kumain ng healthy na pagkain tulad ng prutas, gulay at whole grains.

2) Bawasan ang pag-inom ng mga matatamis na inumin.

3) Bawasan ang pagkain ng matataba, maaalat at mamantikang pagkain.

4) Magkaroon din ng regular at tamang ehersisyo upang makatulong sa pagtunaw ng taba sa tiyan.

5) Mag-Cleansing o Detox para mas mabilis ang buong proseso at maging Healthy at Happy.

For orders please send me sms:

09989707102

Or you can email me at wsa.charlton173@gmail.com

Paru-Parong Ligaw

img_6144

Araw-araw aking naka ugalian
Pag upo sa aking harding kahariang puno ng halaman.
Sobrang kalungkutan ang aking nararamdaman.
Puno ng hinagpis ang aking katauhan.

Nag-iisang pinagmamasdan
Ang hardin kong puno ng halaman
Tanging kulay ng kanyang bulaklak ang nagbibigay sigla
Sa buhay kung walang kulay

Isang umaga pagsibol ng araw sa gawing silangan
Isang paru-paro ang napadpad
Wariy eto’y naghahamon ng habulan
Akoy tumayo sa aking kinalalagyan
Pilit hinuhuli ang paru-paro sa kawalan

Patuloy ang paglipad
Hangang ito’y dumapo sa aking palad
Oh paru-parong ligaw ang tanging lumusaw
sa kalungkutan ng puso kong wasak

Laking tuwa at galak
Sa puso koy naramdaman
Sa maghapong kasama ang paru-parong ligaw
Isang dasal aking tinuran
Na sanay paru-parong ligaw ‘wag ng lumisan

Sa paglubog ng araw sa dakong kanluran
Ang munting kaibigan ay biglang naglaho.
Ako’y umupo at tinamaan ng hapo.
Sadyang hindi mapapasaakin ang ilap na paru-paro
Ang aking hangad ay unti unting naging abo.

Muli akong bumalik
Sa trono kong tinik
nagaantay nangangarap
sa muling paglitaw ng isang paru-parong ligaw

Mga Gumuhong Pangarap

img_4597

Noong bata ako, nangarap ako na maging isang doctor o di naman ay isang abogado. Ewan ko pero elementarya hangang highschool eto talaga ang gusto ko. Marahil gusto ko maging doctor sa kadahilanang suki na ako ng hospital. Kung hindi ubo at sipon, mumps or toncilitis naman. Dahil paulit ulit ako meron neto nagkasakit ako ng meningitis, nagamot naman pero eto naman ang nagtrigger na magkaroon ako ng Rheumatic Heart Disease (RHD) kaya bata palang ako bugbog na ang katawan ko sa Antibiotic. Nangangarap na sana malagpasan ko at magamot ang RHD eto.

Sakitin, mahina at lampa. Yan na ang turing sa akin ng iba. Wala ako ibang kalaro noon kundi mga pinsan ko o di naman kaya ay is Murphy. Bihira ako makipaglaro sa iba kasi hindi ako makahabol sa kanila dahil napakadali ko mapagod. Bagamat yan ang turing nila sa akin patuloy ako nangangarap na sana darating ang panahon na ako naman ang malakas. Pinanghahawakan ko ang sinabi ng doctor na gagaling din ako kailangan ko lang ipagpatuloy ang buwanang injection ng antibiotics.

Aminado ako na hindi kaya ng aking mga magulang ang pag-aralin ako ng medicina. Marahil hindi para sa akin. Marahil hindi nila kaya kasi mahal din naman ang aking gamutan. Tinuloy ko ang pag-aaral sa kolehiyo at kumuha ako ng ibang kurso. Sabi ko kung hindi man ako magiging doctor at least sa opisina ako nagtatrabaho dahil hindi nga naman kaya ng katawan ko ang mabibigat na trabaho. Plinano ko ang mga activities ko. Sumali ako sa iba’t ibang organization naging opisyal ako sa mga organization na eto. Kinuha ko lahat ng oportunidad na pwede ko kunin para sabi ko may ilalaban ako sa iba pag nag apply na ako sa mga trabahong gusto ko applkyan pagka gradaute ko.

img_4124

Eto na marahil ang isa sa mga pangarap ko na natutupad. Ang isa sa mga pangarap ng kamusmusan na balang araw ako naman ang malakas. Nagpatuloy ako sa aking ginagawa. Inaabot ko lahat ng mga gusto ko abutin at salihan na nilista ko sa timeline ko. Naging masaya ako kahit patuloy ako sa gamutan. Nagsasawa na rin ako sa lasa ng gamot at sa sakit ng injection. Nakapagod din pala.

Ngunit pagkatapos ng mahigit 20 years na paggagamot gumuho ang aking pangarap na ako’y magagamot. Kaya’t sa ayaw at sa gusto ko, habangbuhay na akong magkakaroon ng RHD.

Gumuho ang lahat. Gumuho ang chance ko na malagpasan ang sakit na eto. Wala naman ako hinanakit pero hindi ko maitatanggi na nalungkot ako. Isang pangarap na gumuho sa harap ko. Isang matagal na pangarap na hinahangad kong mapagtagumpayan at handang isugal ang lahat makamit lang eto.

Kasabay ng pagguho neto ay ang pagkawala din ng aking competitive spirit. OK na sa akin yung tama lang basta meron ako mapagkukunan ng makakain. Nawalan ako ng gana hindi kagaya nung dati na may plano ako kung paano ko aabutin ang gusto kong maabot. Eto na rin marahil ang rason kung bakit nagkaroon ako ng sobrang anxiety at depresyon sa mga pangyayari. Marahil hindi ako sanay na hindi ko nakukuha ang gusto lalo na at ginawa ko naman lahat ng aking makakaya. Sinarado ko na rin ang aking sarili sa mga taong gusto akong maging kaibigan.

Dumaan ang taon. Hangang minsan may kumatok sa pintuan ng aking buhay. Unti unti sya ang nagbukas ng pag-asang pwede pa ako ulet lumaban. Pwede ko ilaban ang pangarap ko kahit pa gumuho na eto. Sadya nga lang sigurong ang tadhana ko’y lumaban na mag-isa sa ugoy ng mapanghamon kong mundo.

Paalam sa bawat gumuhong pangarap!